ഗ്ലോബൽ സൗത്തിനെ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഡിജിറ്റൽ ഡെമോക്രസി ഇനിഷ്യേറ്റീവിന് (DDI) കീഴിൽ, സിവിക്കസുമായി സഹകരിച്ച് മെറ്റമോർഫോസിസ് ഫൗണ്ടേഷനും ടെക്‌സൂപ്പും നടപ്പാക്കുന്ന റീജണൽ സപ്പോർട്ട് മെക്കാനിസം EECA പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായ ഡിജിറ്റൽ സ്പാർക്ക് ധനസഹായ പദ്ധതിയിൽ ഗ്രാന്റ് ലഭിച്ച ചിലരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന പരമ്പരയുടെ ഭാഗമാണ് ഈ അഭിമുഖം. ഉള്ളടക്കം പങ്കിടാനുള്ള കരാറിന്റെ ഭാഗമായി ഇത് ഗ്ലോബൽ വോയ്സസിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു.

കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം, ഊർജക്ഷാമം, മോശം ഭരണനിർവഹണം എന്നിവ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ബാധിക്കുന്നവരിൽ കസാഖിസ്ഥാനിലെ ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലെ സ്ത്രീകളും ഉൾപ്പെടുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് രാജ്യത്തിന്റെ തെക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ ജലക്ഷാമത്തിന്റെ കനത്ത ഭാരം അവർ വഹിക്കുന്നു. ഉയർന്ന ജനസാന്ദ്രത, കൃഷിയെ ആശ്രയിച്ചുള്ള സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ, കാലഹരണപ്പെട്ട ജലസേചന സംവിധാനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ജലനഷ്ടം എന്നിവ കാരണം അവിടെയാണ് ഈ പ്രശ്നം ഏറ്റവും രൂക്ഷം.

തെക്കൻ ജാംബിൽ മേഖലയിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന കിസിൽസായ് ഗ്രാമത്തിൽ, ജലക്ഷാമം സ്ത്രീകളുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തെ ബാധിക്കുന്ന പ്രധാന പ്രശ്നമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. വീടുകളിലേക്കും തോട്ടങ്ങളിലേക്കും മൃഗങ്ങൾക്കുമായി വെള്ളം കണ്ടെത്താൻ അവർ ദിവസവും മണിക്കൂറുകളോളം വീടിനു പുറത്തു ചെലവഴിക്കേണ്ടിവരുന്നു. അവരുടെ കഠിനാധ്വാനം പലപ്പോഴും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതെയും പ്രതിഫലം ലഭിക്കാതെയും പോകുന്നു. ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ ഒറ്റപ്പെടൽ വിവരങ്ങളും സർക്കാർ സേവനങ്ങളും ലഭിക്കുന്നതിന് തടസ്സമാകുകയും അവരുടെ സ്ഥിതി കൂടുതൽ വഷളാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

2026-ൽ പ്രാദേശിക പ്രവർത്തകയായ നാസ്ഗുൽ ഐദബോസിനോവ, പ്രദേശത്തെ സ്ത്രീകളുടെ ഉപജീവനം മെച്ചപ്പെടുത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഒരു പദ്ധതി നടപ്പാക്കി. സർക്കാരുമായി കൂടുതൽ ഫലപ്രദമായും കാര്യക്ഷമമായും ഇടപെടുക, സ്വന്തം അധ്വാനത്തിന്റെയും ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെയും ചെലവ് കണക്കാക്കുക, സമൂഹത്തിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ കൂട്ടായ ശ്രമങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കുക എന്നിവയിൽ അവർക്ക് പരിശീലനം നൽകുകയായിരുന്നു ലക്ഷ്യം. ഈ സംരംഭത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയാൻ ഗ്ലോബൽ വോയ്സസ് ഐദബോസിനോവയുമായി ഇമെയിലിലൂടെ അഭിമുഖം നടത്തി. വ്യക്തതയ്ക്കും ചുരുക്കത്തിനുമായി അഭിമുഖം എഡിറ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

ഗ്ലോബൽ വോയ്സസ് (GV): നിങ്ങളുടെ സംഘടനയെക്കുറിച്ചും ഡിജിറ്റൽ സ്പാർക്സ് പദ്ധതിയിൽ പങ്കാളിയാകാൻ തീരുമാനിച്ചത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്നും പറയാമോ?

നാസ്ഗുൽ ഐദബോസിനോവ (NA): കിസിൽസായിലെ ഗ്രാമീണ സ്ത്രീകൾ നയിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹാധിഷ്ഠിത സംരംഭത്തെയാണ് ഞാൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. വീടുകൾ, ചെറുകിട കൃഷിയിടങ്ങൾ, കന്നുകാലികൾ, പരിചരണച്ചുമതലകൾ എന്നിവ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനൊപ്പം വിവരങ്ങളും പൊതുസേവനങ്ങളും പൗരപങ്കാളിത്തത്തിനുള്ള അവസരങ്ങളും പരിമിതമായി മാത്രം ലഭിക്കുന്ന സ്ത്രീകളെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിലാണ് ഞങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്.

ഡിജിറ്റൽ ഉപകരണങ്ങൾക്ക് സ്ത്രീകളുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിൽ നേരിട്ടും പ്രായോഗികമായും മാറ്റമുണ്ടാക്കാൻ കഴിയുമെന്നതിനാലാണ് ഞങ്ങൾ ഡിജിറ്റൽ സ്പാർക്സ് പദ്ധതിയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ തീരുമാനിച്ചത്. നിരവധി സ്ത്രീകൾക്ക് ഇതിനകം സ്മാർട്ട്ഫോണുകളുണ്ടെങ്കിലും, മുമ്പ് അവ പ്രധാനമായും ഫോൺ വിളികൾക്കും വാട്സ്ആപ്പിനുമാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

ഇ-ഗവൺമെന്റ് സേവനങ്ങൾ ലഭ്യമാക്കാനും സമൂഹത്തിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്താനും കൃഷിയിടത്തിലെയും വീട്ടിലെയും ചുമതലകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യാനും ഡിജിറ്റൽ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കാനും പ്രാദേശിക അധികാരികളുമായി ആശയവിനിമയം നടത്താനുമുള്ള ഉപകരണങ്ങളായി ഈ ഫോണുകളെ മാറ്റാൻ പദ്ധതി അവസരമൊരുക്കി.

GV: ഈ പദ്ധതി ഏറ്റെടുക്കാൻ നിങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിച്ച, നിങ്ങളുടെ സമൂഹത്തിലെ പ്രശ്നം അല്ലെങ്കിൽ വെല്ലുവിളി എന്തായിരുന്നു?

NA: കിസിൽസായിൽ വിശ്വസനീയമായി വെള്ളം ലഭിക്കാത്തതാണ് പ്രധാന വെല്ലുവിളി. പ്രത്യേകിച്ച് വേനൽക്കാലത്ത്, പകൽസമയത്ത് പൈപ്പുകളിൽ വെള്ളം പലപ്പോഴും നിലയ്ക്കുന്നു. ഇത് തോട്ടങ്ങൾ, കന്നുകാലികൾ, വീട്ടുജോലികൾ, കുടുംബങ്ങളുടെ ആരോഗ്യവും ക്ഷേമവും എന്നിവയെ ബാധിക്കുന്നു.

ഈ ഭാരം ആനുപാതികമല്ലാത്ത വിധത്തിൽ സ്ത്രീകളുടെ മേലാണ് വീഴുന്നത്. വെള്ളം സംഭരിക്കാൻ അവർ അതിരാവിലെ എഴുന്നേൽക്കുന്നു, വീട്ടിലെയും കൃഷിയിലെയും ആവശ്യങ്ങൾക്ക് വെള്ളം ചുമന്നുകൊണ്ടുവരുന്നു, കന്നുകാലികളെ പരിപാലിക്കുന്നു, ജലസേചനത്തിനുള്ള ഊഴം കാത്തിരിക്കുന്നു. ഈ ജോലികളിൽ ഏറെയും പ്രതിഫലമില്ലാത്തതും ഏറെ സമയം വേണ്ടിവരുന്നതും അപൂർവമായി മാത്രം അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നതുമാണ്.

ജലപ്രശ്നങ്ങൾ അറിയിക്കുന്നതിലും സ്ത്രീകൾ തടസ്സങ്ങൾ നേരിട്ടു. എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് അവർക്ക് അറിയാമായിരുന്നെങ്കിലും, പ്രാദേശിക സ്ഥാപനങ്ങളോട് ഫലപ്രദമായി ആശങ്കകൾ ഉന്നയിക്കാൻ ആവശ്യമായ അറിവും തെളിവുകളും ആത്മവിശ്വാസവും പലപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

GV: പദ്ധതിൽ പങ്കെടുത്ത കാലത്ത് നിങ്ങളുടെ സംഘടന നടപ്പാക്കിയ പ്രധാന മാറ്റങ്ങളും പ്രവർത്തനങ്ങളും എന്തൊക്കെയാണ്?

NA: ഗ്രാമീണരായ 10 സ്ത്രീകൾക്കായി പദ്ധതി 4 പ്രായോഗിക പരിശീലന സെഷനുകൾ നടത്തി.

“നിങ്ങളുടെ ഫോൺ വാട്സ്ആപ്പ് മാത്രമല്ല: വീട്ടുജോലികളിൽ നിങ്ങളുടെ സഹായിയായി സ്മാർട്ട്ഫോൺ” എന്ന ആദ്യ സെഷനിൽ, സ്മാർട്ട്ഫോൺ ഓർമപ്പെടുത്തലുകൾ, കൃഷിയിലെയും കന്നുകാലി പരിപാലനത്തിലെയും ജോലികൾക്കുള്ള ഫോട്ടോ ഡയറികൾ, ഇ-ഗവൺമെന്റ് സേവനങ്ങൾ, ശക്തമായ പാസ്‌വേഡുകൾ, അടിസ്ഥാന ഡിജിറ്റൽ സുരക്ഷാ രീതികൾ എന്നിവ ഉപയോഗിക്കാൻ അവരെ പഠിപ്പിച്ചു.

“സ്മാർട്ട് വാട്ടർ: നിങ്ങളുടെ തോട്ടം ദാഹിക്കുന്നുവെന്ന് നിങ്ങളോട് പറയുമ്പോൾ” എന്ന 2-ാമത്തെ ശില്പശാലയിൽ, ജലാവകാശങ്ങൾ, ബന്ധപ്പെട്ട പ്രാദേശിക അധികാരികളുടെ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ, സമയവും GPS സ്ഥാനവിവരവും രേഖപ്പെടുത്തിയ ചിത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ജലവിതരണത്തിന്റെ ഭൂപടം തയ്യാറാക്കൽ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് പങ്കെടുത്തവർ പഠിച്ചു.

“അക്കങ്ങൾ കള്ളം പറയില്ല: എല്ലാം കണക്കാക്കുമ്പോൾ കൂടുതൽ സമ്പാദിക്കാം” എന്ന 3-ാമത്തെ സെഷനിൽ, പ്രതിഫലമില്ലാത്ത ജോലി രേഖപ്പെടുത്തുന്നതും പാൽ പോലുള്ള കാർഷിക ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെ യഥാർഥ ചെലവ് കണക്കാക്കുന്നതും വിശദീകരിച്ചു. സ്മാർട്ട് ജലസേചനത്തിലൂടെ ലാഭിക്കുന്ന സമയത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക മൂല്യവും ചർച്ച ചെയ്തു.

“സത്യസന്ധമായ ധാരണ: പരസ്പരം വിശ്വസിക്കാൻ സാങ്കേതികവിദ്യ സഹായിക്കുമ്പോൾ” എന്ന 4-ാമത്തെയും അവസാനത്തെയും സെഷനിൽ, പങ്കെടുത്തവർ സമയം വരുമാനമാക്കി മാറ്റുന്നതിനുള്ള പദ്ധതികൾ തയ്യാറാക്കി, പ്രാദേശിക പിന്തുണാ ശൃംഖലകളുടെ ഭൂപടം തയ്യാറാക്കി, സഹപ്രവർത്തക മാർഗനിർദേശത്തെക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്തു. ജലപ്രശ്നങ്ങളിൽ വാദമുന്നയിക്കാൻ സഹകരണാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള സമീപനത്തിനും എല്ലാവരും ചേർന്ന് ഉപയോഗിക്കുന്ന സ്മാർട്ട് ജലസേചന സംവിധാനത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള പ്രവർത്തനം തുടങ്ങാനും അവർ ധാരണയിലെത്തി.

GV: പദ്ധതിലെ നിങ്ങളുടെ പങ്കാളിത്തം, നിങ്ങളുടെ സംഘടനയിൽനിന്ന് സഹായം ലഭിക്കുന്നവരിലും നിങ്ങൾ സേവിക്കുന്ന സമൂഹത്തിലും എന്ത് സ്വാധീനമുണ്ടാക്കി? ഉദാഹരണങ്ങൾ നൽകാമോ?

NA: സ്മാർട്ട്ഫോണുകൾ ആശയവിനിമയത്തിനുള്ള ഉപകരണങ്ങൾ മാത്രമല്ലെന്നും സ്വയംപര്യാപ്തതയ്ക്കും പൗരപങ്കാളിത്തത്തിനും പ്രായോഗികമായി പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനുമുള്ള ഉപകരണങ്ങളാണെന്നും മനസ്സിലാക്കാൻ പങ്കെടുത്ത സ്ത്രീകളെ പദ്ധതി സഹായിച്ചു.

ഉദാഹരണത്തിന്, ചില ഔദ്യോഗിക രേഖകൾ ഓൺലൈനായി ആവശ്യപ്പെടാൻ ഇ-ഗവൺമെന്റ് സേവനങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് സ്ത്രീകൾ മനസ്സിലാക്കി. ഇതിലൂടെ സർക്കാർ ഓഫീസുകളിലേക്കുള്ള യാത്രയ്ക്കായി സമയവും പണവും ചെലവഴിക്കേണ്ട ആവശ്യം കുറയുന്നു.

ജലപ്രശ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിട്ടയായ തെളിവുകൾ തയ്യാറാക്കാനും അവർ പഠിച്ചു. വരണ്ട കനാലിന്റെയോ പൊട്ടിയ പൈപ്പിന്റെയോ മലിനമായ ജലസ്രോതസ്സിന്റെയോ ചിത്രത്തിൽ തീയതി, സ്ഥലം, രേഖാമൂലമുള്ള വിവരണം എന്നിവ ഉൾപ്പെടുത്തിയാൽ, ആവശ്യങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുമ്പോൾ അത് കൂടുതൽ പ്രയോജനപ്പെടും.

പ്രതിഫലമില്ലാത്ത അധ്വാനത്തെയും ഉൽപ്പാദനച്ചെലവിനെയും കുറിച്ചുള്ള പരിശീലനം ഏറെ അർഥവത്തായിരുന്നു. പങ്കെടുത്തവർ തങ്ങളുടെ സമയത്തിന്റെ മൂല്യം കണക്കാക്കുകയും പാലുൽപ്പാദനത്തിന്റെയും ജലസേചന ജോലിയുടെയും യഥാർഥ ചെലവ് കൂടുതൽ നന്നായി മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തു. കൈകൊണ്ടുള്ള ജലസേചനത്തിന് മാസം 60 മണിക്കൂർ വരെ വേണ്ടിവന്നേക്കാമെന്ന് ചർച്ചയിൽ വ്യക്തമായി.

തങ്ങളുടെ സമയത്തിന് സാമ്പത്തിക മൂല്യമുണ്ടെന്നും, എല്ലാവരും ചേർന്ന് ഉപയോഗിക്കുന്ന സ്മാർട്ട് ജലസേചന സംവിധാനങ്ങൾ വരുമാനം നേടാനും പഠിക്കാനും വിശ്രമിക്കാനും സമൂഹത്തിൽ പങ്കാളികളാകാനും കൂടുതൽ സമയം ലഭ്യമാക്കിയേക്കാമെന്നും തിരിച്ചറിയാൻ ഇത് പങ്കെടുത്തവരെ സഹായിച്ചു.

സംഘം പരസ്പരം പഠിപ്പിക്കുന്ന പ്രക്രിയയും ആരംഭിച്ചു. പരിശീലനത്തിൽനിന്ന് നേടിയ അറിവ് സമീപവാസികളായ സ്ത്രീകളുമായി പങ്കുവയ്ക്കാൻ 3 പേർ തുടങ്ങി.

GV: പദ്ധതിലെ പങ്കാളിത്തത്തിലൂടെ ഡിജിറ്റൽ ജനാധിപത്യത്തെയും പൗരപ്രവർത്തനത്തിനുള്ള ഇടത്തെയും കുറിച്ചുള്ള നിങ്ങളുടെ അറിവിലും അവബോധത്തിലും അനുഭവത്തിലും എന്ത് മാറ്റമാണുണ്ടായത്?

NA: ഡിജിറ്റൽ ജനാധിപത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എന്റെ ധാരണ കൂടുതൽ പ്രായോഗികമായി മാറി. ഈ പദ്ധതിക്കുമുമ്പ് ഡിജിറ്റൽ ഉപകരണങ്ങളെ പ്രധാനമായും ആശയവിനിമയം നടത്താനോ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാക്കാനോ ഉള്ള മാർഗമായാണ് കണ്ടിരുന്നത്.

അവകാശങ്ങൾ വിനിയോഗിക്കാനും പൊതുസേവനങ്ങൾ ലഭ്യമാക്കാനും തെളിവുകൾ ശേഖരിക്കാനും പ്രാദേശിക അധികാരികളുമായി ഇടപെടാനും കൂട്ടായി സംഘടിക്കാനുമുള്ള ജനങ്ങളുടെ ശേഷി ഡിജിറ്റൽ ഉപകരണങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ ശക്തിപ്പെടുത്താൻ കഴിയുമെന്ന് ഡിജിറ്റൽ സ്പാർക്സിലൂടെ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി.

എല്ലാവർക്കും ഡിജിറ്റൽ സൗകര്യങ്ങൾ ലഭ്യമാകുന്നതും സ്ത്രീകളുടെ പ്രതിഫലമില്ലാത്ത അധ്വാനവും കാലാവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ജലപ്രശ്നങ്ങളും പൗരപ്രവർത്തനത്തിനുള്ള ഇടവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചും എനിക്ക് കൂടുതൽ വ്യക്തമായ ധാരണ ലഭിച്ചു.

ഗ്രാമീണ സ്ത്രീകളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഡിജിറ്റൽ ശേഷി എന്നത് സാങ്കേതിക വൈദഗ്ധ്യം മാത്രമല്ല. സ്വന്തം ശബ്ദം കേൾപ്പിക്കുക, പ്രശ്നങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്താൻ കഴിയുക, അവകാശങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുക, കുടുംബത്തെയും സമൂഹത്തെയും ബാധിക്കുന്ന തീരുമാനങ്ങളിൽ പങ്കാളികളാകുക എന്നിവയും അതിന്റെ ഭാഗമാണ്.

GV: ഈ പദ്ധതിൽനിന്ന് നിങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ട ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ട പാഠങ്ങളും അനുഭവങ്ങളും എന്തൊക്കെയാണ്?

NA: ജനങ്ങളുടെ യഥാർഥ ദൈനംദിന ആവശ്യങ്ങളുമായി നേരിട്ട് ബന്ധിപ്പിക്കുമ്പോഴാണ് ഡിജിറ്റൽ സാക്ഷരത ഏറ്റവും വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നത് എന്നതാണ് ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ട പാഠം. കിസിൽസായിൽ ജലക്ഷാമം, കാർഷിക ജോലി, പ്രതിഫലമില്ലാത്ത പരിചരണച്ചുമതലകൾ, പൊതുസേവനങ്ങൾ ലഭ്യമാക്കൽ എന്നിവയാണ് ഡിജിറ്റൽ ഉപകരണങ്ങളെ പ്രസക്തവും പ്രയോജനകരവുമാക്കിയത്.

സ്ത്രീകൾക്ക് വിവരങ്ങൾ മാത്രമല്ല, ആത്മവിശ്വാസവും കൂട്ടായ പിന്തുണയും ആവശ്യമാണെന്നതാണ് മറ്റൊരു പ്രധാന പാഠം. തങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുകയും അധ്വാനത്തിന്റെ മൂല്യം കണക്കാക്കുകയും വിശ്വസനീയമായ തെളിവുകൾ തയ്യാറാക്കാൻ പഠിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, പ്രാദേശിക അധികാരികളോട് സംസാരിക്കാനും ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിക്കാനും അവർ കൂടുതൽ സജ്ജരായി.

പരസ്പരം പഠിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ മൂല്യവും പദ്ധതി കാണിച്ചുതന്നു. സമാനമായ വെല്ലുവിളികൾ നേരിടുന്ന സ്വന്തം സമൂഹത്തിലെ സ്ത്രീകളെ വിശ്വസിക്കാനും അവരിൽനിന്ന് പഠിക്കാനും പങ്കെടുത്തവർക്ക് കൂടുതൽ സാധ്യതയുണ്ട്.

GV: ഇനി എന്താണ് അടുത്ത നടപടി? നിങ്ങൾ നേടിയ അറിവും വളർത്തിയെടുത്ത ഡിജിറ്റൽ ശേഷിയും ഭാവിയിലെ പ്രവർത്തനങ്ങളിലും സമൂഹത്തിനുള്ളിലും എങ്ങനെ പ്രയോഗിക്കും?

NA: പരിശീലനം നേടിയവർ അടിസ്ഥാന സ്മാർട്ട്ഫോൺ ഉപയോഗം, ഇ-ഗവൺമെന്റ്, ഡിജിറ്റൽ സുരക്ഷ, തെളിവുകൾ രേഖപ്പെടുത്തൽ എന്നിവയിലെ കഴിവുകൾ കിസിൽസായിലെ മറ്റ് സ്ത്രീകളുമായി പങ്കിടുന്ന, ഒരാളിൽനിന്ന് മറ്റൊരാളിലേക്ക് അറിവ് പകരുന്ന മാതൃക ഞങ്ങൾ തുടരും.

ഗ്രാമത്തിലെ ജലപ്രശ്നങ്ങൾക്ക് സഹകരണാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള സമീപനം വികസിപ്പിക്കാനാണ് സംഘത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം. ആസൂത്രണം ചെയ്യുന്ന സഹകരണസംഘം, കൂട്ടായി ആവശ്യങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്നതിനും പരസ്പരം പഠിക്കുന്നതിനും സ്മാർട്ട് കിണറുകൾക്കോ എല്ലാവരും ചേർന്ന് ഉപയോഗിക്കുന്ന ജലസേചന സംവിധാനത്തിനോ വേണ്ട ധനസഹായ സാധ്യതകൾ തേടുന്നതിനും പിന്തുണ നൽകും.

ഗ്രാമീണ സ്ത്രീകളുടെ ജോലിയും അറിവും ആവശ്യങ്ങളും കൂടുതൽ ദൃശ്യമാകുന്നതിനായി, ഭാവിയിലെ പ്രവർത്തനങ്ങളിലും ഡിജിറ്റൽ കഴിവുകൾക്കൊപ്പം സ്ത്രീകളുടെ സാമ്പത്തിക ശാക്തീകരണം, അവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അവബോധം, പ്രാദേശിക പൗരപങ്കാളിത്തം എന്നിവയും ഞങ്ങൾ സംയോജിപ്പിക്കുന്നത് തുടരും.