ഈ കുറിപ്പ് ഗ്ലോബൽ വോയ്സസിന്റെ 2026 നവംബറിലെ “അടിസ്ഥാന സൗകര്യമെന്ന നിലയിൽ നീതി” എന്ന സ്പോട്ട്‌ലൈറ്റ് പരമ്പരയുടെ ഭാഗമാണ്. ഏതൊരു സമൂഹത്തിന്റെയും നിർണായക അടിസ്ഥാന സൗകര്യമായി നീതി എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നുവെന്ന് എടുത്തുകാട്ടാൻ ഈ പരമ്പരയിൽ ഗ്ലോബൽ വോയ്സസ്, ഹേഗ് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഫോർ ഇന്നൊവേഷൻ ഓഫ് ലോയുമായി (HiiL) സഹകരിക്കുന്നു. സംഭാവന നൽകുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾക്ക് സ്രോതസ്സുകൾ വിഭാഗം കാണുക.

യുവാക്കളുടെ തൊഴിൽ വർധിപ്പിക്കാൻ ഡാനിയൽ നോബോവയുടെ സർക്കാർ നടപ്പാക്കാൻ ശ്രമിച്ച ‘ഹോവെനെസ് എൻ ആക്സിയോൻ’ (പ്രവർത്തനരംഗത്തെ യുവാക്കൾ) പദ്ധതിയെ വെല്ലുവിളിച്ച്, ക്വിറ്റോയിലെ ആയിരക്കണക്കിന് വിദ്യാർഥികൾ തെരുവുകളിലും ചത്വരങ്ങളിലും മാർച്ചുകളും കുത്തിയിരിപ്പ് സമരങ്ങളും നടത്തിവരുന്നു. മരുന്നുകളും സുരക്ഷയും വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള ബജറ്റും വേണമെന്നാണ് അവരുടെ ആവശ്യം.

ഇക്വഡോറിലെ കൂട്ടായ പ്രക്ഷോഭങ്ങളുടെ പരമ്പരാഗത രീതിയിൽനിന്നുള്ള വ്യക്തമായ മാറ്റമാണ് ഈ പ്രതിഷേധങ്ങൾ കാണിക്കുന്നത്. മുമ്പ് ഇത്തരം പരിപാടികൾക്ക് ഇക്വഡോറിലെ തദ്ദേശീയ ദേശീയതകളുടെ കോൺഫെഡറേഷൻ (CONAIE); ഇക്വഡോർ കോൺഫെഡറേഷൻ ഓഫ് ഫ്രീ ട്രേഡ് യൂണിയൻ ഓർഗനൈസേഷൻസ് (CEOSL), യുണൈറ്റഡ് വർക്കേഴ്സ് ഫ്രണ്ട് (FUT), നാഷണൽ യൂണിയൻ ഓഫ് എജ്യുക്കേറ്റേഴ്സ് (UNE) തുടങ്ങിയ തൊഴിലാളി സംഘടനകൾ; കൂടാതെ ഫെമിനിസ്റ്റ്, ഖനനവിരുദ്ധ, പരിസ്ഥിതി പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ എന്നിവയാണ് നേതൃത്വം നൽകിയിരുന്നത്.

എന്നാൽ 2026 ഒക്ടോബർ 10 ശനിയാഴ്ച ഉച്ചയ്ക്കുശേഷം ഇക്വഡോർ തലസ്ഥാനത്ത് ഹൈസ്കൂൾ, സർവകലാശാല വിദ്യാർഥികളുടെ നേതൃത്വത്തിൽ വൻ പ്രക്ഷോഭം നടന്നു. സെൻട്രൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റിക്ക് പുറത്ത് ഒത്തുകൂടിയ അവർ ക്വിറ്റോയുടെ ചരിത്രകേന്ദ്രത്തിലേക്ക് മാർച്ച് നടത്തി. നിരവധി യുവജന കൂട്ടായ്മകൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ഓട്ടോണമസ് റെസിസ്റ്റൻസ് ഫ്രണ്ട് (FARO) ആണ് പ്രക്ഷോഭത്തിന് ആഹ്വാനം ചെയ്തത്:

ക്വിറ്റോയിൽ നടക്കുന്നത് അതിശയിപ്പിക്കുന്നതാണ്:

മാർച്ചിന് നേതൃത്വം നൽകിയവർ അത് അവസാനിച്ചതായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും പിരിഞ്ഞുപോകാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. എന്നിട്ടും ജനക്കൂട്ടം പൊലീസിന്റെ ഉപരോധത്തെ വെല്ലുവിളിച്ച്, ഡാനിയൽ നോബോവയുടെ സർക്കാരിനെതിരായ മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ മുഴക്കി ക്വിറ്റോയിലെ തെരുവുകളിലൂടെ മുന്നേറുകയാണ്. @teleSURtv

— എലേന റോഡ്രിഗസ് യാനെസ് (@ElenaDeQuito), 2026 ഒക്ടോബർ 10

ക്വിറ്റോയിൽ നടക്കുന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്: മാർച്ചിന് നേതൃത്വം നൽകിയവർ അത് അവസാനിച്ചതായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ജനക്കൂട്ടത്തോട് പിരിഞ്ഞുപോകാൻ ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. എന്നിട്ടും ജനക്കൂട്ടം പൊലീസിന്റെ ഉപരോധത്തെ വെല്ലുവിളിച്ച്, ഡാനിയൽ നോബോവയുടെ സർക്കാരിനെതിരായ മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ മുഴക്കി ക്വിറ്റോയിലെ തെരുവുകളിലൂടെ മുന്നേറുകയാണ്.

തെരുവിലിറങ്ങിയ ക്വിറ്റോയിലെ യുവാക്കൾ പൊതുസേവനങ്ങളുടെ തകർച്ചയെ അപലപിച്ചു. ആശുപത്രികളിലെ ചികിത്സാ സാമഗ്രികളുടെയും മരുന്നുകളുടെയും അഭാവം, പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ ബജറ്റിലെ വെട്ടിക്കുറവ്, യുവാക്കൾക്കിടയിലെ കുറഞ്ഞ തൊഴിൽനിരക്ക്, തുടർച്ചയായി വർധിക്കുന്ന അരക്ഷിതാവസ്ഥ, ഭരണകൂട ഏജന്റുമാരുടെ കൈകളിലുള്ള നിർബന്ധിത തിരോധാനങ്ങൾ എന്നിവയും അവർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. പലസ്തീനിലെ വംശഹത്യയ്ക്കും ലാറ്റിൻ അമേരിക്കയിലെ അമേരിക്കൻ ഇടപെടൽ നയത്തിനും എതിരായ നിലപാടും അവരുടെ മുദ്രാവാക്യങ്ങളിൽ ഉയർന്നു.

യുവജന പ്രക്ഷോഭത്തിന് വഴിയൊരുക്കുന്ന ഘടനാപരമായ പരാജയങ്ങൾ

നാഷണൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്സ് ആൻഡ് സെൻസസ് (INEC) പുറത്തുവിട്ട കണക്കുകൾ പ്രകാരം, ഇക്വഡോറിലെ തൊഴിൽരഹിതരിൽ 40% പേരും 15-നും 24-നും ഇടയിൽ പ്രായമുള്ളവരാണ്. തൊഴിൽ മേഖലയിലെ അസ്ഥിരത, അവസരങ്ങളുടെ അഭാവം, ഉയർന്ന ജീവിതച്ചെലവ് എന്നിവ രാജ്യത്തെ യുവാക്കളെ ബാധിക്കുന്ന ഘടകങ്ങളിൽ ചിലത് മാത്രമാണ്.

അതിനിടെ, ഒക്ടോബർ 30-ന് നോബോവ ഭരണകൂടം 18-29 പ്രായക്കാരെ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള ‘യൂത്ത് ഇൻ ആക്ഷൻ’ പദ്ധതിയുടെ 3-ാം പതിപ്പിന് തുടക്കമിട്ടു. മാസം USD 400 ശമ്പളത്തിൽ 2 മാസത്തെ താൽക്കാലിക ജോലിയാണ് ഇവർക്ക് വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. സമഗ്രവും ദീർഘകാലത്തേക്കുമുള്ള കാഴ്ചപ്പാട് ഇല്ലാത്തതിനാൽ യുവജന തൊഴിലില്ലായ്മ പരിഹരിക്കുന്നതിൽ പദ്ധതി കാര്യക്ഷമമല്ലെന്ന് വിവിധ അക്കാദമിക് വിദഗ്ധരും പൗരസമൂഹ പ്രതിനിധികളും വാദിക്കുന്നു. ഈ നടപടി അവരുടെ കടുത്ത വിമർശനം നേരിട്ടിട്ടുണ്ട്.

2025 നവംബറിൽ ഇക്വഡോറിന്റെ നാഷണൽ അസംബ്ലി രാജ്യത്തിന്റെ 2026-ലെ ബജറ്റ് നിർദേശം അംഗീകരിച്ചു. ഇതിൽ പൊതു സർവകലാശാലകൾ, പോളിടെക്നിക് സ്ഥാപനങ്ങൾ, സർക്കാർ സഹായത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന സ്ഥാപനങ്ങൾ, ബിരുദാനന്തര പഠനപദ്ധതികൾ എന്നിവയ്ക്കുള്ള ബജറ്റ് വിഹിതം ഏകദേശം USD 99 million കുറച്ചു. വിദ്യാർഥി സ്കോളർഷിപ്പുകളുടെ അഭാവം, ഗവേഷണത്തിന് നിക്ഷേപമില്ലാത്തത്, സൗജന്യ പൊതുമേഖലാ ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ ലഭ്യമായ സീറ്റുകളുടെ കുറവ് എന്നിവയിൽ ഈ വെട്ടിക്കുറവ് പ്രതിഫലിച്ചു. ഇക്വഡോർ ഭരണഘടനയുടെ 26-ാം അനുച്ഛേദം സൗജന്യ പൊതുമേഖലാ ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസത്തെ മൗലികാവകാശമായി അംഗീകരിക്കുന്നു.

യുവജന പ്രതിരോധത്തിന്റെ ഭാഷയായി മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ

സമാധാനപരമായ യുവജന മാർച്ചിനിടെ, “നോബോവ പുറത്തുപോകൂ, പുറത്തുപോകൂ”, “ജനങ്ങൾക്ക് സമാധാനമില്ലെങ്കിൽ സർക്കാരിനും അതുണ്ടാകില്ല”, “നോബോവ, ഫാസിസ്റ്റ്” തുടങ്ങിയ മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ പങ്കെടുത്തവർ മുഴക്കി. യുവാക്കളെ മാത്രമല്ല, ഭൂരിപക്ഷം ജനങ്ങളെയും ബാധിക്കുന്ന സാമൂഹിക പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടുവെന്ന് അവർ കരുതുന്ന സർക്കാരിനോടുള്ള രോഷമാണ് ഇതിലൂടെ പ്രകടിപ്പിച്ചത്.

കാര്യക്ഷമമല്ലാത്ത പൊതുഭരണത്തോടുള്ള നേരിട്ടുള്ള എതിർപ്പും പൗരന്മാർക്കെതിരായ ഭരണകൂടത്തിന്റെ അമിതമായ അക്രമവും വിദ്യാർഥികളെ പ്രതിഷേധിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു. സമാധാനപരമായി പ്രതിഷേധിച്ചവർക്കെതിരായ പൊലീസ് അതിക്രമവും പ്രതിഷേധം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത മാധ്യമപ്രവർത്തകർക്കു നേരെയുള്ള ശാരീരിക ആക്രമണങ്ങളും സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങളിൽ പങ്കുവെച്ച നിരവധി വീഡിയോകളിൽ പതിഞ്ഞിരുന്നു.

ടെലിസുർ റിപ്പോർട്ടർ എലേന റോഡ്രിഗസ് യാനെസ് തന്റെ അനുഭവം X-ൽ പങ്കുവെച്ചു:

മാധ്യമങ്ങൾക്കെതിരായ പൊലീസ് ആക്രമണങ്ങളെക്കുറിച്ച് വീണ്ടും വീണ്ടും വിവരിക്കേണ്ടിവരുന്നതിൽ എനിക്ക് മടുത്തു. യുവ പ്രതിഷേധക്കാരെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ അക്രമാസക്തമായി മർദിക്കുന്നത് ഇന്ന് രേഖപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, പിന്നിൽനിന്ന് എന്റെ തലയിൽ ലാത്തികൊണ്ട് അടിയേറ്റു. ഞാൻ തിരിഞ്ഞുനിന്ന് മാധ്യമപ്രവർത്തകയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാനായി എന്റെ ടെലിസുർ മൈക്രോഫോൺ കാണിച്ചു. മറുപടിയായി ലാത്തികൊണ്ട് വീണ്ടും അടിച്ചു; ആ അടിയിൽ മൈക്രോഫോൺ തകർന്നു.

വാർത്തയാകാൻ മാധ്യമപ്രവർത്തകരായ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ഒന്നിന്റെയും കേന്ദ്രകഥാപാത്രമാകാൻ എനിക്ക് ആഗ്രഹമില്ല. നടക്കുന്നത് എന്താണെന്ന് അറിയിക്കാനും അധികാരത്തിലുള്ളവർ ആരും കാണരുതെന്ന് പലപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്താനുമാണ് ഞാൻ തെരുവിലുള്ളത്.

തല്ലിച്ചതച്ചാൽ പൊലീസ് ക്രൂരത രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് ഞാൻ നിർത്തുമെന്നും, മൈക്രോഫോൺ മാറ്റിവെക്കുമെന്നും, ആർക്കും ‘അസൗകര്യം’ ഉണ്ടാക്കാത്ത ഒരിടത്തുനിന്ന് മാധ്യമപ്രവർത്തനം നടത്താൻ എന്നെ പല ബ്ലോക്കുകൾ പിന്നിലേക്ക് തള്ളാമെന്നും അവർ കരുതുന്നെങ്കിൽ അവർക്ക് തെറ്റി.

സംഭവസ്ഥലത്തുനിന്ന് മാറിനിൽക്കേണ്ടത് മാധ്യമപ്രവർത്തകരല്ല. ആക്രമണം അവസാനിപ്പിക്കേണ്ടത് പൊലീസാണ്. ലാത്തിയുടെ ബലത്തിൽ വാർത്ത അറിയിക്കാനുള്ള അവകാശം വിലപേശാനാവില്ല.

— എലേന റോഡ്രിഗസ് യാനെസ് (@ElenaDeQuito), 2026 ഒക്ടോബർ 11

മാധ്യമങ്ങൾക്കെതിരായ പൊലീസ് ആക്രമണങ്ങളെക്കുറിച്ച് വീണ്ടും വീണ്ടും വിവരിക്കേണ്ടിവരുന്നതിൽ എനിക്ക് മടുത്തു. യുവ പ്രതിഷേധക്കാരെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ അക്രമാസക്തമായി മർദിക്കുന്നത് ഇന്ന് രേഖപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, പിന്നിൽനിന്ന് എന്റെ തലയിൽ ലാത്തികൊണ്ട് അടിയേറ്റു. ഞാൻ തിരിഞ്ഞുനിന്ന് മാധ്യമപ്രവർത്തകയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാനായി എന്റെ ടെലിസുർ മൈക്രോഫോൺ ഉയർത്തിക്കാട്ടി. മറുപടിയായി ലാത്തികൊണ്ട് വീണ്ടും അടിച്ചു; ആ അടിയിൽ മൈക്രോഫോൺ തകർന്നു.

വാർത്തയാകാൻ മാധ്യമപ്രവർത്തകരായ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ഒന്നിന്റെയും കേന്ദ്രകഥാപാത്രമാകാൻ എനിക്ക് ആഗ്രഹമില്ല. നടക്കുന്നത് എന്താണെന്ന് അറിയിക്കാനും അധികാരത്തിലുള്ളവർ ആരും കാണരുതെന്ന് പലപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്താനുമാണ് ഞാൻ തെരുവിലുള്ളത്.

ബലം പ്രയോഗിച്ച്, അടികൾ വർഷിച്ച്, പൊലീസ് ക്രൂരത രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് ഞാൻ നിർത്തുമെന്നും, മൈക്രോഫോൺ മാറ്റിവെക്കാൻ എന്നെ നിർബന്ധിക്കാമെന്നും, ആർക്കും ‘അസൗകര്യം’ ഉണ്ടാക്കാത്ത ഒരിടത്തുനിന്ന് മാധ്യമപ്രവർത്തനം നടത്താൻ എന്നെ പല ബ്ലോക്കുകൾ പിന്നിലേക്ക് തള്ളാമെന്നും അവർ കരുതുന്നെങ്കിൽ അവർക്ക് തീർത്തും തെറ്റി.

സംഭവസ്ഥലത്തുനിന്ന് മാറിനിൽക്കേണ്ടത് മാധ്യമപ്രവർത്തകരല്ല; ആക്രമണം അവസാനിപ്പിക്കേണ്ടത് പൊലീസാണ്. ലാത്തിയുടെ അറ്റത്ത് വാർത്ത അറിയിക്കാനുള്ള അവകാശം വിലപേശാനാവില്ല.

ഈ പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ “ഒരു തുടക്കം മാത്രമാണ്” എന്ന് കാത്തലിക് യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് ഇക്വഡോറിലെ വിദ്യാർഥി ഫെഡറേഷൻ പ്രസിഡന്റ് ഹതാരി ഉൽകുവാംഗോ തന്റെ ഒരു പ്രസംഗത്തിൽ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി.

ഒക്ടോബർ 10-ന് യുവാക്കൾ മാർച്ചുകളും കുത്തിയിരിപ്പ് സമരങ്ങളുമായി തെരുവുകൾ നിറച്ചപ്പോൾ, തങ്ങളുടെ ശബ്ദം കേൾപ്പിക്കാൻ അവർ കലയെയും ഉപയോഗിച്ചു. അവർ പാട്ടുകൾ പാടി, സംഗീതോപകരണങ്ങൾ വായിച്ചു, മുഖംമൂടികൾ ധരിച്ചു, പലതരം വേഷങ്ങൾ അണിഞ്ഞു. ഒരുമിച്ചുനിന്നാൽ തങ്ങൾക്ക് വലിയ ശക്തിയാകാമെന്നും അഭിപ്രായം പറയാൻ അക്രമത്തിന്റെ ആവശ്യമില്ലെന്നും അതിലൂടെ അവർ തെളിയിച്ചു.

പ്രതിഷേധങ്ങൾ അടിച്ചമർത്താനും പ്രതിഷേധക്കാരെ നേരിടാനും അധികൃതരെ അയച്ചുകൊണ്ടാണ് സർക്കാർ പ്രതികരിച്ചത്. ഭരണകൂട അക്രമത്തിന്റെ ഫലമായി ഡസൻ കണക്കിന് വിദ്യാർഥികൾക്ക് ശ്വാസംമുട്ടുകയും പരിക്കേൽക്കുകയും കസ്റ്റഡിയിലാകുകയും ചെയ്തെന്ന ആരോപണങ്ങൾ സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങളിൽ അതിവേഗം പ്രചരിച്ചു. എന്നാൽ തങ്ങളുടെ ശബ്ദം കേൾക്കാതിരിക്കുകയും ഭരണകൂടത്തിന്റെ മർദനപരമായ ബലപ്രയോഗം തുടരുകയും ചെയ്യുന്നിടത്തോളം തെരുവുകളിലേക്ക് മടങ്ങിവരുമെന്നും തളരില്ലെന്നും ഈ യുവാക്കൾ പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു.

ഇക്വഡോറിലെ തെരുവുകളിൽ യുവാക്കൾ വഹിക്കുന്ന മുഖ്യപങ്കും അതിനെതിരെ നിൽക്കുന്ന ഭരണകൂടത്തിന്റെ അക്രമാസക്തമായ അടിച്ചമർത്തൽ ശേഷിയും സാമൂഹിക ഭരണകൂടത്തിന്റെ പ്രതിസന്ധിയും ആളുകളെ പുറന്തള്ളുന്ന ഭരണകൂടത്തിന്റെ ശക്തിപ്പെടലും മാത്രമല്ല തെളിയിക്കുന്നത്. രാഷ്ട്രീയ മാറ്റത്തിന്റെ ചാലകശക്തികളെന്ന നിലയിൽ യുവാക്കൾ വഹിച്ച ചരിത്രപരമായ പങ്കും അത് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

സമൂഹം സംരക്ഷിച്ചുനിർത്താൻ ശ്രമിച്ച ‘ഗ്ലാസ് തലമുറ’ തങ്ങളെ പുറന്തള്ളുന്ന സാമ്പത്തിക, രാഷ്ട്രീയ വ്യവസ്ഥയുടെ വൈരുധ്യങ്ങൾ അനുഭവിക്കുകയാണ്. അവരുടെ ഭാവി കൂടുതൽ അനിശ്ചിതമാകുമ്പോൾ, അതിനെതിരെ അവർ പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.